Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

покорно

нареч. пакорна

покорно благодарю уст., теперь ирон. — пакорна (шчыра) дзякую

покорность

пакорнасць, -ці жен., пакора, -ры жен.

изъявить покорность — выказаць пакорнасць, (подчиниться) скарыцца

покорный

пакорны, пакорлівы

(послушный) паслухмяны

ваш покорный слуга уст. — ваш пакорны слуга

покорная просьба уст. — пакорная просьба

покоробить

совер.

1) (что-либо ровное) пакарабаціць

пагнуць

2) перен. закалаціць (ад чаго), затрэсці (ад чаго), скалануць, страсянуць

(возмутить) абурыць

покоробиться

(о чём-либо гладком) пакарабаціцца

пагнуцца

покоробленный

пакарабачаны

пагнуты

покороче

1) нареч. (трохі) карацей

перен. (поближе) бліжэй

2) прил. (трохі) карацейшы, больш кароткі

(о расстоянии — ещё) бліжэйшы, больш блізкі

покорпеть

совер. разг. пакарпець, пагарбець

покорствовать

несовер. книжн. уст. пакарацца, скарацца

покорчевать

совер. пакарчаваць, (много, неоднократно) папакарчаваць, папакарчоўваць