спятить
совер. прост. звар’яцець
спятить с ума — з’ехаць з глузду, звар’яцець
спячка
прям., перен. спячка, -кі жен.
спящий
1) прич. які (што) спіць
2) прил. спячы
(сонный) сонны
3) сущ. спячы, -чага муж., сонны, -ннага муж.
срабатывание
ср. дзейнічанне, -ння ср., работа, -ты жен.
срабатывать
несовер. тех. дзейнічаць, рабіць
механизм не срабатывает — механізм не дзейнічае (не робіць)
срабатываться
I несовер. (изнашиваться, стираться от работы) спрацоўвацца, зношвацца, сцірацца
II несовер. (достигать слаженности в работе) спрацоўвацца
сработать
совер.
1) (сделать) разг. зрабіць
2) тех. зрабіць, адмовіць, спрацаваць
механизм не сработал — механізм не зрабіў, механізм адмовіў, механізм не спрацаваў
автоматика сработала — аўтаматыка спрацавала
сработаться
I совер. (износиться, стереться от работы) спрацавацца, знасіцца, сцерціся
II совер. (достигнуть слаженности, согласованности в работе) спрацавацца