Verbum

сплотить

совер.

1) (плотно соединить) збіць, звязаць

2) перен. згуртаваць, з’яднаць, аб’яднаць

сплотить народные массы — згуртаваць (з’яднаць) народныя масы

см. сплачивать

сплотиться

згуртавацца, з’яднацца, аб’яднацца

сплотка

жен. плот. збіванне, -ння ср.

звязванне, -ння ср.

см. сплачивать 1

сплоточный

вязальны

сплоховать

совер. разг. схібіць, памыліцца, даць маху

сплочение

згуртаванне, -ння ср.

з’яднанне, -ння ср., аб’яднанне, -ння ср.

сплочённо

нареч. згуртавана

сплочённость

згуртаванасць, -ці жен.

сплочённый

1) прич. збіты, звязаны

2) прич. перен. згуртаваны, з’яднаны, аб’яднаны

см. сплотить

3) прил. (единодушный) згуртаваны

сплошать

совер. разг. схібіць, памыліцца, даць маху