спаиваться
I несовер. страд. спойвацца
см. спаивать I
II несовер.
1) спайвацца, уст. злітоўвацца
2) перен. спайвацца, згуртоўвацца
3) страд. спайвацца, злітоўвацца
згуртоўвацца
см. спаивать II
спай
муж.
1) (действие) спай, род. спаю муж., спайванне, -ння ср., уст. злітоўванне, -ння ср.
см. спаивать II 1
2) тех., мед., анат. спай, род. спаю муж.
спайка
жен.
1) (действие) спайка, -кі жен., спайванне, -ння ср., уст. злітоўванне, -ння ср.
2) тех., мед., анат., перен. спайка, -кі жен.
спайнолепестные
мн. сущ. бот. злучанапялёсткавыя, -вых
спайность
мин., физ. спайнасць, -ці жен.
спайщик
спец. спайшчык, -ка муж., уст. літоўшчык, -ка муж.