Verbum

сопутствие

спадарожнічанне, -ння ср.

сопутствовать

несовер.

1) спадарожнічаць

(идти вместе) ісці разам

2) перен. (происходить одновременно) адбывацца адначасова

сопутствующий

1) прич. які (што) спадарожнічае, які (што) ідзе разам

які (што) адбываецца адначасова

см. сопутствовать

2) прил. спадарожны

адначасовы

звязаны з гэтым

сопутствующие обстоятельства — звязаныя з гэтым (адначасовыя) акалічнасці

сор

муж. смецце, -цця ср.

выносить сор из избы — выносіць смецце з хаты

соразмеренный

суразмераны

разлічаны ў адпаведнасці (з чым)

соразмерить

совер. суразмераць

разлічыць у адпаведнасці (з чым)

соразмерно

нареч. суразмерна

адпаведна (з чым)

соразмерность

суразмернасць, -ці жен.

адпаведнасць, -ці жен. (чаму)

соразмерный

суразмерны

адпаведны (з чым)

соразмерять

несовер. суразмерваць

разлічваць у адпаведнасці (з чым)