Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

показание

ср.

1) (свидетельство, рассказ) сведчанне, -ння ср., расказ, -зу муж.

показания современников Пушкина — сведчанні сучаснікаў Пушкіна

2) юр. паказанне, -ння ср.

(заявление) заява, -вы жен.

(свидетельство) сведчанне, -ння ср.

свидетельские показания — паказанні сведак

давать показания — даваць паказанні, сведчыць

3) (об измерительных приборах) паказанне, -ння ср.

показания термометра — паказанні тэрмометра

показанный

1) паказаны

(проявленный, обнаруженный) праяўлены, выказаны, выяўлены

2) юр. паказаны

(свидетелем) пасведчаны

показатель

паказчык, -ка муж.

показатель степени мат. — паказчык ступені

показатель соцсоревнования — паказчык сацспаборніцтва

качественные и количественные показатели — якасныя і колькасныя паказчыкі

показательно

нареч. паказальна

(характерно) характэрна

показательность

1) паказальнасць, -ці жен.

(характерность) характэрнасць, -ці жен.

2) паказальнасць, -ці жен.

узорнасць, -ці жен.

см. показательный

показательный

1) паказальны

(характерный) характэрны

показательное явление — характэрная з’ява

2) (образцовый) паказальны

узорны

показательный судебный процесс — паказальны судовы працэс

показательная школа — узорная школа

показать

совер.

1) паказаць

(проявить, обнаружить) праявіць, выказаць, выявіць

2) юр. паказаць

(о свидетеле) пасведчыць

см. показывать

он тебе покажет! — ён табе пакажа (дасць)!

показать на дверь — паказаць на дзверы

показаться

1) паказацца

показаться врачу — паказацца ўрачу

вдали показался поезд — удалечыні паказаўся поезд

2) безл. (почудиться) здацца

ему показалось, будто позвонили — яму здалося, быццам пазванілі

показалось, что кто-то позвал меня — здалося, што нехта паклікаў мяне

показной

паказны

показуха

неодобр. паказуха, -хі жен.