Verbum

славист

филол. славіст, -та муж.

славистика

славістыка, -кі жен.

славистический

славістычны

славистка

славістка, -кі жен.

славистский

славісцкі

славить

несовер.

1) славіць

славить героя — славіць героя

2) (порочить) разг. няславіць, ганьбіць

славиться

1) славіцца

2) страд. славіцца

няславіцца, ганьбіцца

см. славить

славка

зоол. валасянка, -кі жен.

славковые

мн. сущ. зоол. валасянкавыя, -вых

славление

слаўленне, -ння ср.