Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

изнуряющий

1) прич. які (што) мардуе

які (што) зморвае, які (што) знясільвае

см. изнурять

2) прил. (тяжёлый) цяжкі

(сильно действующий) нясцерпны, страшэнны

изнуряющий труд — цяжкая праца

изнуряющая жара — страшэнная гарачыня (спякота)

изнутри

нареч. знутры, з сярэдзіны

изнывать

несовер. (изнемогать) знемагацца, знемагаць

(мучиться) мучыцца

(тосковать) тужыць

(чахнуть) чахнуць

изнывать от жажды — знемагаць ад смагі

изнывать от тоски (от скуки) — знемагаць ад нуды (ад тугі, смутку)

изныть

совер. (изнемочь) знемагчыся, (измучиться) змучыцца

(истосковаться) знудзіцца

(исчахнуть) счахнуць

изо

см. из

изоамиловый

хим. ізаамілавы

изоамиловый спирт — ізаамілавы спірт

изобара

спец. ізабара, -ры жен.

изобарический

спец. ізабарычны

изобарный

спец. ізабарны

изобата

геогр. ізабата, -ты жен.