Verbum

подрагивать

несовер.

1) (чем) падрыгваць

2) (изредка дрожать) зрэдку (злёгку, трохі) дрыжаць

падрыгваць

подражание

ср.

1) (действие) перайманне, -ння ср. (каго-чаго)

імітаванне, -ння ср., імітацыя, -цыі жен. (каго-чаго)

наследаванне, -ння ср. (каму-чаму)

см. подражать

2) (о произведении) наследаванне, -ння ср.

3) (имитация — об изделии) імітацыя, -цыі жен. (чаго, пад што)

подражание мрамору — імітацыя мармуру (пад мармур)

подражатель

пераймальнік, -ка муж.

(имитатор) імітатар, -ра муж.

наследавальнік, -ка муж.

подражательница

пераймальніца, -цы жен.

імітатарка, -кі жен.

наследавальніца, -цы жен.

подражательность

пераймальнасць, -ці жен.

імітацыйнасць, -ці жен.

наследавальнасць, -ці жен.

подражательный

пераймальны

імітацыйны

наследавальны

подражательство

пераймальніцтва, -ва ср.

подражать

несовер. пераймаць (што)

(брать пример) браць прыклад (з каго-чаго)

імітаваць (каго-што)

наследаваць (каму-чаму)

подражать чьей-либо походке — пераймаць чыю-небудзь хаду (паходку)

подражать игре знаменитого артиста — пераймаць ігру славутага артыста

подражать пению птиц — імітаваць (пераймаць) спеў птушак

подражать Пушкину — наследаваць Пушкіну (пераймаць Пушкіна)

во всём он подражал своему воспитателю — ва ўсім ён браў прыклад са свайго выхавацеля (пераймаў свайго выхавацеля)

подраздел

падраздзел, -ла муж.

подразделение

в разн. знач. падраздзяленне, -ння ср.