Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

подавальщица

падавальшчыца, -цы жен.

подавать

несовер. падаваць

(давать) даваць

подавать весть — падаваць вестку

подавать голос — падаваць голас

подавать мысль — падаваць думку

подавать в отставку — падаваць у адстаўку

подавать повод к чему-либо — даваць падставу для чаго-небудзь, станавіцца прычынай чаго

подавать пример — падаваць прыклад

подавать руку — падаваць руку

подавать совет — даваць параду

подавать телеграмму — даваць тэлеграму

подавать команду воен. — падаваць каманду

подавать пальто — падаваць паліто

подавать на стол — падаваць на стол

поезд подают на первую платформу — поезд падаюць на першую платформу

подавать мяч спорт. — падаваць мяч

подавать лошадь назад — падаваць каня назад

автор подаёт своих героев правдиво и ярко — аўтар падае сваіх герояў праўдзіва і ярка

подавать заявление, апелляцию — падаваць заяву, апеляцыю

рыбу подают под белым соусом — рыбу падаюць пад белым соусам

подавать надежды — падаваць надзеі

не подавать признаков жизни — не падаваць прымет жыцця

подаваться

1) в разн. знач. падавацца

подаваться вперёд — падавацца наперад

подаваться в сторону — падавацца ў бок

2) перен. (уступать) разг. падавацца, здавацца, уступаць

см. податься

3) страд. падавацца

давацца

см. подавать

подавить

I совер.

1) (слегка надавить) паціснуць

подавить лимон — паціснуць лімон

2) (много, долго, неоднократно) пападушваць, пападушыць

3) (задавить многих) падушыць

4) (раздавить) падушыць, паціснуць

II совер.

1) (усмирить) задушыць

2) (огонь, огневые точки противника и т.п.) падавіць

3) перен. (привести в угнетённое состояние), прыгнесці

(ошеломить) ашаламіць

4) (превзойти) (намнога) пераважыць

см. подавлять

подавиться

совер.

1) падавіцца, удавіцца

подавиться костью — падавіцца (удавіцца) косткай

2) (оказаться раздавленным — обо всём, многом) разг. падушыцца

ягоды подавились — ягады падушыліся

подавление

1) падаўленне, -ння ср.

(усмирение) задушэнне, -ння ср.

заглушэнне, -ння ср.

2) перен. заглушэнне, -ння ср.

прыглушэнне, -ння ср.

см. подавить II 1, 2

подавленно

нареч. прыгнечана

подавленность

прыгнечанасць, -ці жен.

подавленный

1) праціснуты

падушаны

2) (усмирённый) задушаны

(об огневых точках противника и т.п.) падаўлены

3) перен. (заглушённый) заглушаны, прыглушаны

подавленный голос — прыглушаны голас

подавленный стон — заглушаны (прыглушаны) стогн

4) (угнетённый) прыгнечаны

(ошеломлённый) ашаломлены

подавленное настроение — прыгнечаны настрой

подавленный горем — прыгнечаны горам

подавленный неожиданным происшествием — ашаломлены нечаканым здарэннем

подавлять

несовер.

1) (усмирять) душыць

(огонь, огневые точки и т.п.) падаўляць

подавлять восстание — душыць паўстанне

подавлять огонь противника воен. — падаўляць агонь праціўніка

подавлять огневые точки врага воен. — падаўляць агнявыя пункты ворага

2) перен. (заглушать) заглушаць, прыглушаць

подавлять желание — заглушаць жаданне

подавлять своё возмущение — заглушаць (прыглушаць) свае абурэнне

3) перен. (угнетать) прыгнятаць

(ошеломлять) ашаламляць

тишина подавляла его — цішыня прыгнятала яго

4) (превосходить) (намнога) пераважаць

подавлять противника военной техникой — (намнога) пераважаць праціўніка ваеннай тэхнікай