повитый
1) спавіты
2) абвіты, абматаны, абкручаны
см. повить
повить
совер.
1) (спеленать) спавіць
2) (обвить) абвіць, абматаць, абкруціць
повиться
совер. (летая) пакружыцца
повлечь
совер.
I (повести, потащить кого-что) книжн. павалачы, пацягнуць
2) (вызвать последствие) выклікаць, пацягнуць
это повлечёт за собой осложнения — гэта выкліча ўскладненні
повлечься
уст. павалачыся, пацягнуцца
повлиять
совер. паўплываць, зрабіць уплыў
повод
I муж. (зацепка) зачэпка,
-кі жен.
прычына, -ны жен., падстава, -вы жен.
выпадак, -дка муж.
разг. нагода, -ды жен.
повод для ссоры — зачэпка для сваркі
придираться по всякому поводу — чапляцца па ўсякім выпадку
это не причина, а повод — гэта не прычына, а зачэпка
кассационный повод — прычына для касацыі
дать повод — даць падставу
по поводу (чего) — наконт (чаго), у сувязі з чым
без всякого повода — без дай-прычыны
II (у коня) повад,
-да муж.
павадок, -дка муж.
вести коня в поводу — весці каня на повадзе
на поводу — на павадку (повадзе)