Verbum

повинный

1) (виновный) вінаваты

2) (раскаявшийся) уст. пакаянны

повинную голову меч не сечёт посл. — пакаяннай галавы меч не сячэ

повиноваться

совер. паслухаць (каго), паслухацца (каго)

падпарадкавацца (каму)

несовер. слухаць (каго), слухацца (каго)

падпарадкоўвацца (каму)

слушаю и повинуюсь — слухаю і падпарадкоўваюся

все тела повинуются закону тяготения — усе целы падпарадкоўваюцца закону прыцягнення

повиновение

ср. (подчинение) падпарадкаванне, -ння ср.

(покорность) пакорнасць, -ці жен.

(послушание) паслушэнства, -ва ср., паслухмянасць, -ці жен.

повиновение законам — падпарадкаванне законам

держать в повиновении — трымаць у паслушэнстве (паслухмянасці)

выходить из повиновения — выходзіць з паслушэнства (паслухмянасці)

повинтить

I совер. разг. пакруціць

II совер. карт. разг. пагуляць (згуляць) у вінт

повисать

несовер. павісаць

повисеть

совер. павісець

повислый

прост. адвіслы, абвіслы

повиснуть

совер. павіснуць

повиснуть в воздухе — павіснуць у паветры

повитель

жен. бот. павой, -вою муж.

повитуха

уст., обл. павітуха, -хі жен.