Verbum

отвлечь

совер.

1) адцягнуць

2) (выделить, представить в абстрактном виде) адцягнуць, абстрагаваць

см. отвлекать

отвлечься

1) (в сторону) адхіліцца

2) (абстрагироваться) адцягнуцца, абстрагавацца

(не принять во внимание) пакінуць у баку (што), не ўзяць пад увагу (чаго)

отвод

муж.

1) (действие) адвядзенне, -ння ср., адвод, -ду муж.

отвод земель — адвядзенне (адвод) зямель

2) (заявление) адвод, -ду муж.

дать кому-либо отвод — даць каму-небудзь адвод

3) (в санях) адбой, -боя муж., крыло, -ла ср.

для отвода глаз — для адводу вачэй

отводить

несовер.

1) (куда-либо) заводзіць

2) (на некоторое расстояние) адводзіць

3) (направлять в сторону) адводзіць

(отклонять) адхіляць

4) перен. (отклонять, отвергать) адхіляць

5) (назначать) адводзіць

6) (отсаживать) сад. адводзіць

см. отвести

отводиться

страд.

1) заводзіцца

2) адводзіцца

3) адводзіцца

адхіляцца

4) адхіляцца

5) адводзіцца

6) адводзіцца

см. отводить

отводка

адводка, -кі жен.

отводной, отводный

адводны

отводок

бот. атожылак, -лка муж., парастак, -тка муж.

отводящий

1) прич. які (што) заводзіць

які (што) адводзіць

які (што) адхіляе

см. отводить 1–5

2) прил. адводны

отводящий нерв анат. — адводны нерв

отвоевать

совер. в разн. знач. адваяваць, мног. паадваёўваць