Verbum

блудливый

1) распусны, юрлівы

2) (проказливый) памаўзлівы, збродлівы, шкадлівы

блудник

уст. распуснік, -ка муж.

блудница

распусніца, -цы жен.

блудный

см. блудить I

блуждание

блуканне, -ння ср.

блуждать

несовер. прям., перен. блукаць

(плутать) блудзіць

блуждающий

1) прич. які (што) блукае

які (што) блудзіць

2) прил. блукаючы

блуждающий нерв анат. — блукаючы нерв

блуждающая почка мед. — блукаючая нырка

блуждающие звёзды — блукаючыя зоркі

блуждающие токи — блукаючыя токі

блуза

блуза, -зы жен.

блузка

блузка, -кі жен.

блузник

уст. блузнік, -ка муж.