Verbum

беспорочный

беззаганны

(безукоризненный) бездакорны

(честный) сумленны

беспорядки

мн. (волнения) уст. беспарадкі, -каў, ед. беспарадак, -дку муж., хваляванні, -нняў, ед. хваляванне, -ння ср.

(бунт) бунт, род. бунту муж.

беспорядок

муж. беспарадак, -дку муж., непарадак, -дку муж., бязладдзе, -ддзя ср.

беспорядочно

нареч.

1) бязладна, хаатычна

2) неакуратна, неахайна

см. беспорядочный 1, 2

беспорядочность

бязладнасць, -ці жен.

беспорядочный

1) (хаотический) бязладны, хаатычны

2) (неаккуратный) неакуратны, неахайны

3) (об образе жизни) бязладны

беспосадочный

беспасадачны

беспочвенно

нареч. безгрунтоўна, неабгрунтавана, беспадстаўна

беспочвенность

безгрунтоўнасць, -ці жен., неабгрунтаванасць, -ці жен., беспадстаўнасць, -ці жен.

беспочвенный

безгрунтоўны, неабгрунтаваны, беспадстаўны