Verbum

изгойский

ист. ізгойскі

изгойство

ист. ізгойства, -ва ср.

изголовье

узгалоўе, -ўя ср.

галовы, -лоў ед. нет

изголовьем ему служило седло — узгалоўем яму служыла сядло

у изголовья — у галавах

в изголовье — у (пад) галовы

к изголовью — у галовы

изголодавшийся

1) прич. які (што) згаладаўся, які (што) выгаладаўся

2) в знач. прил. згаладалы

изголодаться

совер.

1) згаладацца, выгаладацца

2) перен. згаладацца

изголуба-синий

блакітнавата-сіні

изгонять

несовер. выганяць

изгоняться

страд. выганяцца

изгородка

разг. загарадка, -кі жен.

изгородь

загарадзь, -дзі жен., загарадка, -кі жен.

(ограда) агароджа, -джы жен.

живая изгородь — жывая агароджа