Verbum

корчить

несовер.

1) (сводить судорогами) курчыць

2) (коробить) безл. крывіць

3) (рожу, гримасу) крывіць, строіць

4) разг. (представлять из себя) строіць, выдаваць (за каго)

(прикидываться) прыкідвацца (кім)

корчить из себя знатока — строіць з сябе знатака (знаўцу) (выдаваць сябе за знатака, за знаўцу), прыкідвацца знатаком (знаўцам)

корчиться

курчыцца

корчма

уст. карчма, -мы жен.

корчмарка

карчмарка, -кі жен.

корчмарский

карчмарскі

корчмарь

уст. карчмар, -ра муж.

коршун

зоол. каршун, -на муж.

коршуний

каршуновы

корыстно

нареч. карысліва

карысталюбна

корыстность

жен. карыслівасць, -ці жен.

карысталюбства, -ва ср.