Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

распутник

распуснік, -ка муж.

распутница

распусніца, -цы жен.

распутничать

несовер. распуснічаць

распутность

распуснасць, -ці жен.

распутный

распусны

распутство

ср. распуста, -ты жен.

распутывание

1) распутванне, -ння ср.

2) разблытванне, -ння ср.

см. распутывать

распутывать

несовер.

1) (снимать путы) распутваць

2) (приводить в порядок запутанное) перен. разблытваць

распутываться

1) распутвацца

2) перен. разблытвацца

3) страд. распутвацца

разблытвацца

см. распутывать

распутье

ср. раздарожжа, -жжа ср.

ростань, -ні жен.

на распутье — на раздарожжы, на ростанях