исчисление
ср.
1) (действие) падлік, -ку муж., падлічванне, -ння ср., падлічэнне, -ння ср., лічэнне, -ння ср.
вылічэнне, -ння ср., вылічванне, -ння ср.
2) мат. вылічэнне, -ння ср.
дифференциальное исчисление — дыферэнцыяльнае вылічэнне
исчислить
совер. (сосчитать) падлічыць
(высчитать) вылічыць
исчислять
несовер. (сосчитывать) падлічваць, падлічаць, лічыць
(высчитывать) вылічваць, вылічаць
исчисляться
1) (выражаться в каком-либо количестве, числе) лічыцца
доходы исчисляются в миллионах рублей — даходы лічацца ў мільёнах рублёў
2) (определяться путём расчёта, вычисления) вылічвацца, вылічацца, вызначацца
пенсия исчисляется из заработной платы — пенсія вылічваецца (вылічаецца) з заработнай платы
трудовой стаж исчисляется со дня поступления на работу — працоўны стаж вылічваецца (вылічаецца, вызначаецца) з дня паступлення на працу
3) страд. падлічвацца, падлічацца, лічыцца
вылічвацца, вылічацца
см. исчислять
исшагать
совер. разг. абысці, абхадзіць
исшарить
совер. разг. (обыскать) абшукаць
(ощупать) абмацаць
исшаркать
совер. разг. сшоргаць, пашоргаць
исщипанный
разг. сашчыпаны, пашчыпаны