Verbum

исчерпывающий

1) прич. які (што) вычэрпвае

2) прил. вычарпальны

исчертить

совер. счарціць

(исписать) спісаць

(исчёркать) скрэсліць

исчерченный

счэрчаны

спісаны, скрэслены

исчерчивать

несовер. счэрчваць

(исписывать) спісваць

(исчёркивать) скрэсліваць

исчерчиваться

страд. счэрчвацца

спісвацца

скрэслівацца

исчёрканный

разг. скрэслены, счырканы

пакасаваны

исчёркивать

несовер. разг. скрэсліваць, крэсліць, счыркваць, чыркаць

касаваць

исчёркиваться

страд. скрэслівацца, крэсліцца, счырквацца, чыркацца

касавацца

исчирканный

счырканы

исчиркать

совер. разг. счыркаць