Verbum

естество

ср.

1) (основная сущность) книжн. існасць, -ці жен.

(существо) сутнасць, -ці жен.

2) (природа, всё живое) уст. прырода, -ды жен., натура, -ры жен.

естествовед

прыродазнавец, -наўца муж.

естествоведение

прыродазнаўства, -ва ср.

естествоведческий

прыродазнаўчы

естествознание

см. естествоведение

естествоиспытатель

муж. даследчык прыроды, прыродазнавец, -наўца муж.

натураліст, -та муж.

есть

I несовер.

1) (питаться) есці

очень хотелось есть — вельмі хацелася есці

2) (раздражать, разъедать) есці

густой дым ел глаза — густы дым еў вочы

3) (мучить) перен. есці

меня ест тоска — мяне есць туга

4) (изводить) перен. прост. есці, грызці

есть кого-либо с утра до вечера — есці (грызці) каго-небудзь з раніцы да вечара

есть глазами — есці вачамі

поедом есть — ежма (поедам) есці

II (имеется) ёсць

есть такое дело разг. — ёсць такая справа

так и есть — так і ёсць

III межд. воен. ёсць

есть выполнять приказ! — ёсць выконваць загад!

есться

несовер. безл. есціся

ефрейтор

воен. яфрэйтар, -ра муж.

ефрейторский

яфрэйтарскі