Verbum

приставала

разг. прыставала, -лы муж., жен.

приставание

1) прыставанне, -ння ср.

прыліпанне, -ння ср.

2) прыставанне, -ння ср.

3) прыставанне, -ння ср.

чаплянне, -ння ср.

4) прыставанне, -ння ср., далучэнне, -ння ср.

5) прыставанне, -ння ср.

прычальванне, -ння ср.

см. приставать 1–5

приставать

несовер.

1) прыставаць

(о липком и красящем) брацца (за што)

(липнуть, прилипать) ліпнуць, прыліпаць

к одежде приставала грязь — да адзення прыставала гразь

краска хорошо приставала к ткани — фарба добра бралася за тканіну

2) (о болезни) разг. прыставаць

3) (обращаться к кому-либо с назойливостью) разг. прыставаць

чапляцца

приставать с вопросами — прыставаць з пытаннямі

не приставай! — не прыставай (не чапляйся)!

4) (присоединяться) прыставаць, далучацца

5) (причаливать) прыставаць, прычальваць

лодка пристаёт к берегу — лодка прыстае да берага (к берагу)

6) (останавливаться, располагаться) прост. уст. спыняцца

7) обл. (уставать, утомляться) прыставаць, стамляцца

приставить

совер.

1) прыставіць

2) портн. прытачыць, надтачыць

приставка

жен.

1) портн. надточка, -кі жен.

(неоконч. действие) прыточванне, -ння ср., надточванне, -ння ср.

2) (то, что приставляется, приделывается) прыстаўка, -кі жен.

3) грам. прыстаўка, -кі жен.

приставленный

1) прыстаўлены

2) прыточаны, надточаны

см. приставить

приставлять

несовер.

1) прыстаўляць

2) портн. прыточваць, надточваць

приставляться

страд.

1) прыстаўляцца

2) прыточвацца, надточвацца

см. приставлять

приставной

прыстаўны

приставочный

в разн. знач. прыставачны