Verbum

городить

несовер.

1) обл. (ставить забор) гарадзіць

2) (говорить вздор) прост. плесці, вярзці, плявузгаць

огород городить — агарод гарадзіць

городишко

унич. гарадок, -дка муж.

городище

археол. гарадзішча, -шча ср.

Городище

гп. Гарадзішча, -шча ср.

городищенский

гарадзішчанскі

городки

1) (игра) гарадкі, -коў ед. нет

2) (украшение в виде зубцов) обл. зубчыкі, -каў ед. нет

городничий

ист. гараднічы, -чага муж.

городничиха

разг. гараднічыха, -хі жен.

городовик

прост. см. городовой II

городовой

I прил. уст. гарадскі

II сущ. уст. гарадавы, -вога муж.