Verbum

присвоенный

1) прысвоены, прыўлашчаны

присвоенная вещь — прысвоеная (прыўлашчаная) рэч

2) прысвоены

присвоенное звание — прысвоенае званне

см. присвоить

присвоить

совер.

1) (завладеть чужим) прысвоіць, прыўлашчыць

присвоить находку — прысвоіць (прыўлашчыць) знаходку

2) (присудить, наделить чем-либо) прысвоіць, надаць

(дать) даць

присвоить звание — прысвоіць (надаць) званне

присев

муж. с.-х. прысеў, -севу муж.

(неоконч. действие) прысяванне, -ння ср.

присевать

несовер. прысяваць

присеваться

страд. прысявацца

приседание

прысяданне, -ння ср.

приседать

несовер. прысядаць

приселённый

прыселены

приселить

совер. прысяліць

приселиться

прысяліцца