Verbum

преступать

несовер. прям., перен. пераступаць

(нарушать — ещё) парушаць

преступаться

страд. пераступацца

парушацца

преступить

совер. книжн. уст. пераступіць

(нарушить — ещё) парушыць

преступить закон — пераступіць (парушыць) закон

преступление

злачынства, -ва ср.

совершить преступление — зрабіць злачынства

состав преступления — састаў злачынства

должностное преступление юр. — службовае злачынства

преступник

злачынец, -нца муж.

преступница

злачынка, -кі жен.

преступно

нареч. злачынна

преступность

злачыннасць, -ці жен.

преступный

злачынны

пресытить

совер. уст.

1) (пищей) перакарміць

(обкормить) абкарміць

2) (перенасытить) спец. перанасыціць

3) (кого) перен. збрыдаць (каму), абрыдаць (каму), надакучыць (каму)

(насладиться) (да адвалу) пацешыцца (чым)

(удовлетвориться) (да адвалу) здаволіцца (чым)

скоро все развлечения его пресытили — хутка усе забавы яму збрыдалі (надакучылі), хутка ўсімі забавамі ён нацешыўся (здаволіўся) да адвалу