Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пресвитерианский

прэсвітэрыянскі

пресвитерианство

прэсвітэрыянства, -ва ср.

пресвятой

рел. прасвяты

пресекать

несовер.

1) (прерывать связь) перарываць

пресекать сообщение вражеской армии с тылом — перарываць зносіны варожай арміі з тылам

2) (прекращать) спыняць

(класть конец) класці канец (чаму-небудзь)

(уничтожать) знішчаць

выкараняць

пресекать разговоры — спыняць размовы

пресекать злоупотребления — класці канец злоўжыванням, спыняць злоўжыванні

см. пресечь

пресекаться

1) перарывацца

2) (прекращаться) спыняцца

(обрываться) абрывацца

3) страд. перарывацца

спыняцца

знішчацца

выкараняцца

см. пресекать

пресечение

перарыванне, -ння ср.

спыненне, -ння ср.

знішчэнне, -ння ср.

выкараненне, -ння ср.

см. пресекать

меры пресечения юр. — меры стрымання (абмежавання)

пресечённый

1) перарваны

2) спынены

знішчаны

выкаранены

см. пресечь

пресечь

совер.

1) (прервать связь) перарваць

2) (прекратить) спыніць

(положить конец) палажыць канец (чаму-небудзь)

(уничтожить) знішчыць

выкараніць

пресечь в корне — выкараніць, (искоренить) выкараніць

см. пресекать

пресечься

1) перарвацца

2) (прекратиться) спыніцца

(оборваться) абарвацца

голос пресекся — голас абарваўся

прескверный

разг.

1) (очень скверный) (вельмі) дрэнны, (вельмі) паганы

(вельмі) кепскі, (вельмі) благі

(вельмі) гадкі, (вельмі) брыдкі

(вельмі) агідны

(вельмі) паскудны

2) (плохого качества) (вельмі) дрэнны

(вельмі) кепскі