Verbum

предуведомить

совер. уст. паведаміць (наперад, загадзя)

(предупредить) папярэдзіць

предуведомление

ср.

1) (действие) паведамленне, -ння ср. (наперад)

папярэджанне, -ння ср.

2) (предварительное извещение) папярэдняе паведамленне

3) (предисловие) уст. прадмова, -вы жен.

предуведомленный

паведамлены (наперад, загадзя)

папярэджаны

предуведомлять

несовер. паведамляць (наперад, загадзя)

(предупреждать) папярэджваць

предуведомляться

страд. паведамляцца

папярэджвацца

предугаданный

прадугаданы, угаданы (наперад)

прадбачаны

предугадать

совер. прадугадаць, угадаць (наперад)

(предвидеть) прадбачыць

предугадывание

прадугадванне, -ння ср., угадванне, -ння ср.

прадбачанне, -ння ср.

предугадывать

несовер. прадугадваць, угадваць (наперад)

прадбачваць

предугадываться

страд. прадугадвацца, угадвацца (наперад)

прадбачвацца