предоставлять
несовер.
1) (давать в пользование чего-либо, давать возможность обладания) даваць
аддаваць
уступаць
предоставлять возможность — даваць магчымасць
предоставлять место — даваць месца
предоставлять свою квартиру в чьё-либо распоряжение — аддаваць (уступаць) сваю кватэру ў чыё-небудзь распараджэнне
2) (давать возможность делать что-либо, распоряжаться чем-либо) даваць (магчымасць, права, дазвол и т.п.)
пакідаць
дазваляць
предоставлять все удобства — даваць усе выгоды
предоставлять выбор — даваць магчымасць (права) выбіраць (выбраць)
предоставлять решение вопроса кому-либо — пакідаць вырашэнне пытання на каго-небудзь, даваць магчымасць (права) вырашыць пытанне каму-небудзь
предоставлять чьему-либо усмотрению — пакідаць на чыё-небудзь меркаванне (вырашэнне)
предоставлять доброй воле — пакідаць на добрую волю
предоставляться
страд.
1) давацца
аддавацца
уступацца
2) давацца, пакідацца
дазваляцца
(иметь) мець
слово предоставляется такому-то — слова даецца такому і такому, слова мае такі і такі
см. предоставлять
предостаточно
нареч. разг. хопіць, дастаткова, аж занадта
предостерегающий
1) прич. які (што) перасцерагае
2) прил. перасцерагальны
предостережение
ср. перасцярога, -гі жен.