Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

предопределить

совер. прадвызначыць

вызначыць (наперад)

(обусловить) абумовіць

(дать в удел) наканаваць

успех предопределил его дальнейшую судьбу — поспех прадвызначыў (вызначыў наперад, абумовіў) яго далейшы лёс

предопределиться

прадвызначыцца

вызначыцца (наперад)

абумовіцца

наканавацца

предопределять

несовер. прадвызначаць

вызначаць (наперад)

(обусловливать) абумоўліваць

(давать в удел) наканоўваць

предопределяться

возвр., страд. прадвызначацца

вызначацца (наперад)

абумоўлівацца

наканоўвацца

предорого

нареч. вельмі дорага

предорогой

разг. вельмі дарагі

предосенний

перадасенні

предоставить

совер.

1) (дать в пользование что-либо, дать возможность обладания) даць

аддаць

уступіць

2) (дать возможность сделать что-либо, распорядиться чем-либо) даць (магчымасць, права, дазвол и т.п.)

пакінуць

дазволіць

см. предоставлять

предоставить самому себе — дазволіць (даць магчымасць) дзейнічаць самастойна, (перестать заботиться, бросить на произвол судьбы) пакінуць на самога сябе, пакінуць на волю лёсу

предоставление

ср.

1) даванне, -ння ср.

аддача, -чы жен., аддаванне, -ння ср., уступка, -кі жен., уступленне, -ння ср.

2) даванне, -ння ср.

пакіданне, -ння ср.

дазвол, -лу муж.

дазваленне, -ння ср.

см. предоставлять

предоставленный

1) дадзены

аддадзены

уступлены

2) дадзены

пакінуты

дазволены

см. предоставить