Verbum

предвещание

книжн. уст.

1) (то, что предсказано) прадвяшчанне, -ння ср., прадраканне, -ння ср., прадказанне, -ння ср., прадказванне, -ння ср.

2) (предвестие) прадвесце, -ця ср.

предвещать

несовер.

1) книжн. уст. (предрекать) прадвяшчаць, прадракаць

(предсказывать) прадказваць

(пророчить) прарочыць

2) (служить предзнаменованием) служыць прыметай

прадвяшчаць

предвзято

нареч. прадузята

предвзятость

прадузятасць, -ці жен.

предвзятый

прадузяты

предвидение

прадбачанне, -ння ср.

предвиденный

прадбачаны

предвидеть

несовер. прадбачыць

предвидеться

прадбачыцца

предвкусить

совер. пасмакаваць наперад, адчуць (смак) наперад

пацешыцца наперад

прадчуць