Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзийклмнопрстуфхцчшщэюя-
авеёилнорстуфхчшыьэюя

предварительность

папярэднасць, -ці жен.

предварительный

папярэдні

предварить

совер. уст.

1) (сделать раньше кого-чего) апярэдзіць

2) (предупредить) папярэдзіць

предварять

несовер. уст.

1) (делать раньше кого-чего) апярэджваць

предварять события — апярэджваць падзеі

2) (предупреждать) папярэджваць, папераджаць

предвесенний

перадвеснавы, перадвясенні

предвестие

прадвесце, -ця ср.

предвестник

прадвеснік, -ка муж.

предвестница

прадвесніца, -цы жен.

предвечерний

перадвячэрні

предвечный

уст. спрадвечны