Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

похитить

совер.

1) выкрасці, мног. павыкрадаць, павыкрадваць, украсці

похитить документы — выкрасці (украсці) дакументы

2) перен. забраць, мног. пазабіраць

узяць

смерть похитила его — смерць забрала яго

похитрить

совер. разг. пахітрыць, пахітраваць

похихикать

совер. разг. пахіхікаць

похихикивать

несовер. разг. пахіхікваць

похищать

несовер. выкрадаць, красці

см. похитить 1

похищаться

страд. выкрадацца, красціся

похищение

ср. выкраданне, -ння ср., крадзеж, род. крадзяжу муж.

похищенный

выкрадзены, мног. павыкраданы, павыкрадваны, украдзены

см. похитить 1

похлебать

совер. прост. пасёрбаць

(полакать) пахлябтаць

похлестать

совер. разг. пахвастаць, пасцябаць