Verbum

потуги

мн.

1) патугі, -гаў, ед. патуга, -гі жен.

(усилия) намаганні, -нняў, ед. намаганне, -ння ср., разг. высілак, -лку муж.

2) (при родах) патугі, -гаў, ед. патуга, -гі жен.

3) перен. патугі, -гаў ед. нет

потужить

совер. разг. патужыць

потупить

совер. апусціць, спусціць

потупить взгляд — апусціць вочы

потупиться

совер. (опустить глаза) апусціць вочы

(опустить голову) апусціць (спусціць) галаву

потупившись — апусціўшы вочы, апусціўшы (спусціўшы) галаву, панурыўшыся

потупленный

апушчаны, спушчаны

з апушчанымі вачамі

з апушчанай (са спушчанай) галавой

см. потупить

потуплять

несовер. апушчаць, спушчаць

потупляться

(опускать глаза) апускаць вочы

(опускать голову) апускаць (спускаць) галаву

потурить

совер. прост. патурыць, пагнаць

потускневший, потускнелый

1) пацьмянелы

2) пахмурнелы

см. потускнеть

потускнеть

совер.

1) пацьмянець

2) перен. пацьмянець

(помрачнеть) пахмурнець