Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

поселение

ср.

1) (действие) пасяленне, -ння ср.

2) (селение) сяло, -ла ср., сяліба, -бы жен.

паселішча, -шча ср.

3) ист. пасяленне, -ння ср.

ссылка на поселение — ссылка (высылка) на пасяленне

военные поселения — вайсковыя пасяленні

поселенка

пасяленка, -кі жен.

поселённый

1) паселены

2) перен. пасеяны

выкліканы

см. поселить

поселить

совер.

1) пасяліць

2) перен. пасеяць

(возбудить, вызвать в ком-либо) выклікаць

см. поселять

поселиться

пасяліцца

поселковый

пасялковы

поселянин

уст. селянін, -на муж.

поселянка

селянка, -кі жен.

поселять

несовер.

1) сяліць, пасяляць

2) перен. сеяць

(возбуждать, вызывать в ком-либо) выклікаць

поселять вражду — сеяць варожасць

поселять тревогу — выклікаць (сеяць) трывогу

поселяться

1) пасяляцца

2) страд. сяліцца

пасяляцца, сеяцца

выклікацца

см. поселять