Verbum

посвистать, посвистеть

совер. пасвістаць, (долго, неоднократно) папасвістаць, папасвістваць

посвистывание

пасвістванне, -ння ср.

посвистывать

несовер. пасвістваць

посвятить

совер.

1) (кого-что во что) падзяліцца (з кім-чым чым-небудзь)

адкрыць (каму-чаму што)

азнаёміць, пазнаёміць (каго-што з чым)

паінфармаваць (каго-што аб чым)

расказаць (каму-чаму аб чым)

увесці (каго-што ў што)

посвятить в свои планы — падзяліцца сваімі планамі, адкрыць свае планы, азнаёміць са сваімі планамі, паінфармаваць аб сваіх планах, расказаць аб сваіх планах

посвятить в свои интересы — расказаць аб сваіх інтарэсах, увесці ў свае інтарэсы

2) (кого-что кому-чему) прысвяціць

посвятить себя музыке — прысвяціць сябе музыцы

посвятить свой труд годовщине Октября — прысвяціць сваю працу гадавіне Кастрычніка

посвятить свою жизнь народу — прысвяціць сваё жыццё народу

3) (возвести в звание) пасвяціць

посвятить в рыцари — пасвяціць у рыцары

посвятиться

уст., церк. пасвяціцца

посвятиться в священники — пасвяціцца ў свяшчэннікі

посвящать

несовер.

1) (кого-что во что) дзяліцца (з кім-чым чым)

адкрываць (каму-чаму што)

знаёміць (каго-што з чым)

інфармаваць (каго-што аб чым)

расказваць (каму-чаму аб чым)

уводзіць (каго-што ў што)

2) (кого-что кому-чему) прысвячаць

3) (возводить в звание) пасвячаць

см. посвятить

посвящаться

1) пасвячацца

см. посвятиться

2) страд. прысвячацца

пасвячацца

посвящается памяти — прысвячаецца памяці

см. посвящать 2, 3

посвящение

1) (действие) адкрыванне, -ння ср.

азнаямленне, -ння ср.

інфармаванне, -ння ср.

расказванне, -ння ср.

увядзенне, -ння ср.

прысвячэнне, -ння ср.

пасвячэнне, -ння ср.

см. посвятить, посвящать

2) (надпись в начале произведения) прысвячэнне, -ння ср.

3) (возведение в сан) пасвячэнне, -ння ср.

посвящённый

1) азнаёмлены

паінфармаваны

уведзены

2) прысвечаны

3) пасвячоны

см. посвятить

посев

муж.

1) (действие) сяўба, -бы жен., мн. нет

сеянне, -ння ср.

ранний посев — ранняя сяўба

время посева — час сяўбы

рядовой посев — радковая сяўба

2) (то, что посеяно, засеянное поле) пасеў, -севу муж.

озимые посевы — азімыя пасевы