Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пономарь

дзяк, род. дзяка муж., дзячок, -чка муж.

понос

мед. панос, -су муж.

поносить

I несовер. (порочить) ганьбіць, знеслаўляць

(ругать) лаяць

(оскорблять) зневажаць, абражаць

II совер. (к носить) панасіць, (долго, неоднократно) разг. папанасіць, папаношваць

поноситься

I несовер. страд. ганьбіцца, знеслаўляцца, лаяцца

зневажацца, абражацца

см. поносить I

II совер. (пробыть в носке) панасіцца

поноска

1) прост. ношка, -кі жен.

2) охот. (уменье собаки) падноска, -кі жен.

(подносимый предмет) ношка, -кі жен.

3) (взяток пчелы) обл. ношка, -кі жен.

поносный

уст. (бранный) абразлівы

поночевать

совер. разг. паначаваць

поношение

ср.

1) (действие) ганьбаванне, -ння ср., знеслаўленне, -ння ср.

2) (оскорбительные слова) лаянка, -кі жен.

знявага, -гі жен.

абраза, -зы жен.

поношенный

1) прич. паношаны

2) прил. (о платье, обуви) падношаны, ношаны

(изношенный) зношаны

(стоптанный) стаптаны

понравиться

совер. спадабацца