Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

воля

в разн. знач. воля, -лі жен.

сила воли — сіла волі

воля народа — закон — воля народа — закон

последняя воля — апошняя воля, апошняе жаданне

дать волю своему чувству — даць волю сваім пачуццям

(выпустить) на волю — (выпусціць) на волю

по доброй воле — па добрай волі

люди доброй воли — людзі добрай волі

давать волю — даваць волю

дать волю рукам — даць волю рукам

на волю рока — на волю лёсу

воля ваша — воля ваша

вомчать

совер. (быстро ввезти кого-что-либо куда-либо) увамчаць

вомчаться

(быстро въехать, вбежать куда-либо) увамчацца

вон

I 1) нареч. (прочь) вон

2) в знач. межд. вон

вон отсюда! — вон адгэтуль!

II частица (там) вунь

вон где — вунь дзе

вон когда — вунь калі

вон куда — вунь куды

вон там — вунь там

вона

I 1) частица прост. см. вон II

2) в знач. межд. прост. вунь што!, вунь як!

II (денежная единица) вона, -ны жен.

вонзать

несовер. усаджваць, утыкаць

вонзаться

1) утыкацца, улазіць

2) страд. усаджвацца, утыкацца

вонзённый

усаджаны, уваткнуты

вонзить

совер. прям., перен. усадзіць, уваткнуць

вонзиться

уваткнуцца, улезці