ё́гленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ё́гленне | |
| ё́глення | |
| ё́гленню | |
| ё́гленне | |
| ё́гленнем | |
| ё́гленні |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніё́гліць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ё́глю | ё́глім | |
| ё́гліш | ё́гліце | |
| ё́гліць | ё́гляць | |
| Прошлы час | ||
| ё́гліў | ё́глілі | |
| ё́гліла | ||
| ё́гліла | ||
| Загадны лад | ||
| ё́глі | ё́гліце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ё́глячы | ||
Крыніцы: