Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

невіду́шча

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
невіду́шча - -

Крыніцы: piskunou2012.

невіду́шчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. невіду́шчасць
Р. невіду́шчасці
Д. невіду́шчасці
В. невіду́шчасць
Т. невіду́шчасцю
М. невіду́шчасці

Крыніцы: piskunou2012.

невіду́шчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невіду́шчы невіду́шчая невіду́шчае невіду́шчыя
Р. невіду́шчага невіду́шчай
невіду́шчае
невіду́шчага невіду́шчых
Д. невіду́шчаму невіду́шчай невіду́шчаму невіду́шчым
В. невіду́шчы (неадуш.)
невіду́шчага (адуш.)
невіду́шчую невіду́шчае невіду́шчыя (неадуш.)
невіду́шчых (адуш.)
Т. невіду́шчым невіду́шчай
невіду́шчаю
невіду́шчым невіду́шчымі
М. невіду́шчым невіду́шчай невіду́шчым невіду́шчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

невінава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
невінава́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

невінава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. невінава́тасць
Р. невінава́тасці
Д. невінава́тасці
В. невінава́тасць
Т. невінава́тасцю
М. невінава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

невінава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невінава́ты невінава́тая невінава́тае невінава́тыя
Р. невінава́тага невінава́тай
невінава́тае
невінава́тага невінава́тых
Д. невінава́таму невінава́тай невінава́таму невінава́тым
В. невінава́ты (неадуш.)
невінава́тага (адуш.)
невінава́тую невінава́тае невінава́тыя (неадуш.)
невінава́тых (адуш.)
Т. невінава́тым невінава́тай
невінава́таю
невінава́тым невінава́тымі
М. невінава́тым невінава́тай невінава́тым невінава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

невінава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невінава́ты невінава́тая невінава́тае невінава́тыя
Р. невінава́тага невінава́тай
невінава́тае
невінава́тага невінава́тых
Д. невінава́таму невінава́тай невінава́таму невінава́тым
В. невінава́ты (неадуш.)
невінава́тага (адуш.)
невінава́тую невінава́тае невінава́тыя (неадуш.)
невінава́тых (адуш.)
Т. невінава́тым невінава́тай
невінава́таю
невінава́тым невінава́тымі
М. невінава́тым невінава́тай невінава́тым невінава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Невіня́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Невіня́ны
Р. Невіня́н
Невіня́наў
Д. Невіня́нам
В. Невіня́ны
Т. Невіня́намі
М. Невіня́нах

невіртуальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невіртуальны невіртуальная невіртуальнае невіртуальныя
Р. невіртуальнага невіртуальнай
невіртуальнае
невіртуальнага невіртуальных
Д. невіртуальнаму невіртуальнай невіртуальнаму невіртуальным
В. невіртуальны
невіртуальнага
невіртуальную невіртуальнае невіртуальныя
Т. невіртуальным невіртуальнай
невіртуальнаю
невіртуальным невіртуальнымі
М. невіртуальным невіртуальнай невіртуальным невіртуальных

невіруле́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невіруле́нтны невіруле́нтная невіруле́нтнае невіруле́нтныя
Р. невіруле́нтнага невіруле́нтнай
невіруле́нтнае
невіруле́нтнага невіруле́нтных
Д. невіруле́нтнаму невіруле́нтнай невіруле́нтнаму невіруле́нтным
В. невіруле́нтны (неадуш.)
невіруле́нтнага (адуш.)
невіруле́нтную невіруле́нтнае невіруле́нтныя (неадуш.)
невіруле́нтных (адуш.)
Т. невіруле́нтным невіруле́нтнай
невіруле́нтнаю
невіруле́нтным невіруле́нтнымі
М. невіруле́нтным невіруле́нтнай невіруле́нтным невіруле́нтных

Крыніцы: piskunou2012.