пайкілацыто́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пайкілацыто́з |
пайкілацыто́зы |
| Р. |
пайкілацыто́зу |
пайкілацыто́заў |
| Д. |
пайкілацыто́зу |
пайкілацыто́зам |
| В. |
пайкілацыто́з |
пайкілацыто́зы |
| Т. |
пайкілацыто́зам |
пайкілацыто́замі |
| М. |
пайкілацыто́зе |
пайкілацыто́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пайко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пайко́вы |
пайко́вая |
пайко́вае |
пайко́выя |
| Р. |
пайко́вага |
пайко́вай пайко́вае |
пайко́вага |
пайко́вых |
| Д. |
пайко́ваму |
пайко́вай |
пайко́ваму |
пайко́вым |
| В. |
пайко́вы (неадуш.) |
пайко́вую |
пайко́вае |
пайко́выя (неадуш.) |
| Т. |
пайко́вым |
пайко́вай пайко́ваю |
пайко́вым |
пайко́вымі |
| М. |
пайко́вым |
пайко́вай |
пайко́вым |
пайко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пайменава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пайменава́ны |
пайменава́ная |
пайменава́нае |
пайменава́ныя |
| Р. |
пайменава́нага |
пайменава́най пайменава́нае |
пайменава́нага |
пайменава́ных |
| Д. |
пайменава́наму |
пайменава́най |
пайменава́наму |
пайменава́ным |
| В. |
пайменава́ны (неадуш.) пайменава́нага (адуш.) |
пайменава́ную |
пайменава́нае |
пайменава́ныя (неадуш.) пайменава́ных (адуш.) |
| Т. |
пайменава́ным |
пайменава́най пайменава́наю |
пайменава́ным |
пайменава́нымі |
| М. |
пайменава́ным |
пайменава́най |
пайменава́ным |
пайменава́ных |
Кароткая форма: пайменава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пайменава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паймяну́ю |
паймяну́ем |
| 2-я ас. |
паймяну́еш |
паймяну́еце |
| 3-я ас. |
паймяну́е |
паймяну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пайменава́ў |
пайменава́лі |
| ж. |
пайменава́ла |
| н. |
пайменава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паймяну́й |
паймяну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пайменава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пайме́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пайме́нна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пайме́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пайме́нны |
пайме́нная |
пайме́ннае |
пайме́нныя |
| Р. |
пайме́ннага |
пайме́ннай пайме́ннае |
пайме́ннага |
пайме́нных |
| Д. |
пайме́ннаму |
пайме́ннай |
пайме́ннаму |
пайме́нным |
| В. |
пайме́нны (неадуш.) пайме́ннага (адуш.) |
пайме́нную |
пайме́ннае |
пайме́нныя (неадуш.) пайме́нных (адуш.) |
| Т. |
пайме́нным |
пайме́ннай пайме́ннаю |
пайме́нным |
пайме́ннымі |
| М. |
пайме́нным |
пайме́ннай |
пайме́нным |
пайме́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.