Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

небескарыслі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. небескарыслі́васць
Р. небескарыслі́васці
Д. небескарыслі́васці
В. небескарыслі́васць
Т. небескарыслі́васцю
М. небескарыслі́васці

Крыніцы: piskunou2012.

небескары́слівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. небескары́слівы небескары́слівая небескары́слівае небескары́слівыя
Р. небескары́слівага небескары́слівай
небескары́слівае		 небескары́слівага небескары́слівых
Д. небескары́сліваму небескары́слівай небескары́сліваму небескары́слівым
В. небескары́слівы (неадуш.)
небескары́слівага (адуш.)		 небескары́слівую небескары́слівае небескары́слівыя (неадуш.)
небескары́слівых (адуш.)
Т. небескары́слівым небескары́слівай
небескары́сліваю		 небескары́слівым небескары́слівымі
М. небескары́слівым небескары́слівай небескары́слівым небескары́слівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

небескары́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
небескары́сна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

небескары́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. небескары́снасць
Р. небескары́снасці
Д. небескары́снасці
В. небескары́снасць
Т. небескары́снасцю
М. небескары́снасці

Крыніцы: piskunou2012.

небескары́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. небескары́сны небескары́сная небескары́снае небескары́сныя
Р. небескары́снага небескары́снай
небескары́снае		 небескары́снага небескары́сных
Д. небескары́снаму небескары́снай небескары́снаму небескары́сным
В. небескары́сны (неадуш.)
небескары́снага (адуш.)		 небескары́сную небескары́снае небескары́сныя (неадуш.)
небескары́сных (адуш.)
Т. небескары́сным небескары́снай
небескары́снаю		 небескары́сным небескары́снымі
М. небескары́сным небескары́снай небескары́сным небескары́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

небесклапо́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. небесклапо́тны небесклапо́тная небесклапо́тнае небесклапо́тныя
Р. небесклапо́тнага небесклапо́тнай
небесклапо́тнае		 небесклапо́тнага небесклапо́тных
Д. небесклапо́тнаму небесклапо́тнай небесклапо́тнаму небесклапо́тным
В. небесклапо́тны (неадуш.)
небесклапо́тнага (адуш.)		 небесклапо́тную небесклапо́тнае небесклапо́тныя (неадуш.)
небесклапо́тных (адуш.)
Т. небесклапо́тным небесклапо́тнай
небесклапо́тнаю		 небесклапо́тным небесклапо́тнымі
М. небесклапо́тным небесклапо́тнай небесклапо́тным небесклапо́тных

Крыніцы: piskunou2012.

небеспадста́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
небеспадста́ўна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

небеспадста́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. небеспадста́ўнасць
Р. небеспадста́ўнасці
Д. небеспадста́ўнасці
В. небеспадста́ўнасць
Т. небеспадста́ўнасцю
М. небеспадста́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

небеспадста́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. небеспадста́ўны небеспадста́ўная небеспадста́ўнае небеспадста́ўныя
Р. небеспадста́ўнага небеспадста́ўнай
небеспадста́ўнае		 небеспадста́ўнага небеспадста́ўных
Д. небеспадста́ўнаму небеспадста́ўнай небеспадста́ўнаму небеспадста́ўным
В. небеспадста́ўны (неадуш.)
небеспадста́ўнага (адуш.)		 небеспадста́ўную небеспадста́ўнае небеспадста́ўныя (неадуш.)
небеспадста́ўных (адуш.)
Т. небеспадста́ўным небеспадста́ўнай
небеспадста́ўнаю		 небеспадста́ўным небеспадста́ўнымі
М. небеспадста́ўным небеспадста́ўнай небеспадста́ўным небеспадста́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

небеспаспяхо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
небеспаспяхо́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.