Ко́рчыкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ко́рчыкі | |
| Ко́рчыкаў | |
| Ко́рчыкам | |
| Ко́рчыкі | |
| Ко́рчыкамі | |
| Ко́рчыках |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніко́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ко́рчуся | ко́рчымся | |
| ко́рчышся | ко́рчыцеся | |
| ко́рчыцца | ко́рчацца | |
| Прошлы час | ||
| ко́рчыўся | ко́рчыліся | |
| ко́рчылася | ||
| ко́рчылася | ||
| Загадны лад | ||
| ко́рчыся | ко́рчыцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ко́рчачыся | ||
Крыніцы:
Ко́рчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ко́рчыцы | |
| Ко́рчыц Ко́рчыцаў |
|
| Ко́рчыцам | |
| Ко́рчыцы | |
| Ко́рчыцамі | |
| Ко́рчыцах |
ко́рчыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ко́рчу | ко́рчым | |
| ко́рчыш | ко́рчыце | |
| ко́рчыць | ко́рчаць | |
| Прошлы час | ||
| ко́рчыў | ко́рчылі | |
| ко́рчыла | ||
| ко́рчыла | ||
| Загадны лад | ||
| ко́рчы | ко́рчыце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ко́рчачы | ||
Крыніцы:
ко́ршак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ко́ршак | ко́ршакі | |
| ко́ршака | ко́ршакаў | |
| ко́ршаку | ко́ршакам | |
| ко́ршака | ко́ршакаў | |
| ко́ршакам | ко́ршакамі | |
| ко́ршаку | ко́ршаках |
Крыніцы:
Ко́ршыкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ко́ршыкава | |
| Ко́ршыкава | |
| Ко́ршыкаву | |
| Ко́ршыкава | |
| Ко́ршыкавам | |
| Ко́ршыкаве |
ко́рыум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ко́рыум | |
| ко́рыуму | |
| ко́рыуму | |
| ко́рыум | |
| ко́рыумам | |
| ко́рыуме |
Крыніцы:
ко́рэкс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ко́рэкс | ко́рэксы | |
| ко́рэксу | ко́рэксаў | |
| ко́рэксу | ко́рэксам | |
| ко́рэкс | ко́рэксы | |
| ко́рэксам | ко́рэксамі | |
| ко́рэксе | ко́рэксах |
Крыніцы:
ко́са
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| ко́са | - | - |
Крыніцы:
Ко́сава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ко́сава | |
| Ко́сава | |
| Ко́саву | |
| Ко́сава | |
| Ко́савам | |
| Ко́саве |