прысі́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысі́лю |
прысі́лім |
| 2-я ас. |
прысі́ліш |
прысі́ліце |
| 3-я ас. |
прысі́ліць |
прысі́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
прысі́ліў |
прысі́лілі |
| ж. |
прысі́ліла |
| н. |
прысі́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысі́ль |
прысі́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысі́ліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысі́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысі́льванне |
| Р. |
прысі́львання |
| Д. |
прысі́льванню |
| В. |
прысі́льванне |
| Т. |
прысі́льваннем |
| М. |
прысі́льванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысі́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прысі́льваецца |
прысі́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прысі́льваўся |
прысі́льваліся |
| ж. |
прысі́львалася |
| н. |
прысі́львалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прысі́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысі́льваю |
прысі́льваем |
| 2-я ас. |
прысі́льваеш |
прысі́льваеце |
| 3-я ас. |
прысі́львае |
прысі́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысі́льваў |
прысі́львалі |
| ж. |
прысі́львала |
| н. |
прысі́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысі́львай |
прысі́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысі́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысі́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысі́льнік |
прысі́льнікі |
| Р. |
прысі́льніка |
прысі́льнікаў |
| Д. |
прысі́льніку |
прысі́льнікам |
| В. |
прысі́льніка |
прысі́льнікаў |
| Т. |
прысі́льнікам |
прысі́льнікамі |
| М. |
прысі́льніку |
прысі́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысіля́ць
‘прымушаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысіля́ю |
прысіля́ем |
| 2-я ас. |
прысіля́еш |
прысіля́еце |
| 3-я ас. |
прысіля́е |
прысіля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прысіля́ў |
прысіля́лі |
| ж. |
прысіля́ла |
| н. |
прысіля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысіля́й |
прысіля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысіля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысіўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысіўле́нне |
| Р. |
прысіўле́ння |
| Д. |
прысіўле́нню |
| В. |
прысіўле́нне |
| Т. |
прысіўле́ннем |
| М. |
прысіўле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысі́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысі́ўлены |
прысі́ўленая |
прысі́ўленае |
прысі́ўленыя |
| Р. |
прысі́ўленага |
прысі́ўленай прысі́ўленае |
прысі́ўленага |
прысі́ўленых |
| Д. |
прысі́ўленаму |
прысі́ўленай |
прысі́ўленаму |
прысі́ўленым |
| В. |
прысі́ўлены (неадуш.) прысі́ўленага (адуш.) |
прысі́ўленую |
прысі́ўленае |
прысі́ўленыя (неадуш.) прысі́ўленых (адуш.) |
| Т. |
прысі́ўленым |
прысі́ўленай прысі́ўленаю |
прысі́ўленым |
прысі́ўленымі |
| М. |
прысі́ўленым |
прысі́ўленай |
прысі́ўленым |
прысі́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.