Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сме́шкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. сме́шкі
Р. сме́шак
Д. сме́шкам
В. сме́шкі
Т. сме́шкамі
М. сме́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сме́шна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сме́шна смяшне́й найсмяшне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

смешнава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
смешнава́та - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

смешнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. смешнава́ты смешнава́тая смешнава́тае смешнава́тыя
Р. смешнава́тага смешнава́тай
смешнава́тае		 смешнава́тага смешнава́тых
Д. смешнава́таму смешнава́тай смешнава́таму смешнава́тым
В. смешнава́ты (неадуш.)
смешнава́тага (адуш.)		 смешнава́тую смешнава́тае смешнава́тыя (неадуш.)
смешнава́тых (адуш.)
Т. смешнава́тым смешнава́тай
смешнава́таю		 смешнава́тым смешнава́тымі
М. смешнава́тым смешнава́тай смешнава́тым смешнава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сме́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сме́шнік сме́шнікі
Р. сме́шніка сме́шнікаў
Д. сме́шніку сме́шнікам
В. сме́шніка сме́шнікаў
Т. сме́шнікам сме́шнікамі
М. сме́шніку сме́шніках

Крыніцы: piskunou2012.

сме́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сме́шны сме́шная сме́шнае сме́шныя
Р. сме́шнага сме́шнай
сме́шнае		 сме́шнага сме́шных
Д. сме́шнаму сме́шнай сме́шнаму сме́шным
В. сме́шны (неадуш.)
сме́шнага (адуш.)		 сме́шную сме́шнае сме́шныя (неадуш.)
сме́шных (адуш.)
Т. сме́шным сме́шнай
сме́шнаю		 сме́шным сме́шнымі
М. сме́шным сме́шнай сме́шным сме́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Смё́танка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Смё́танка
Р. Смё́танкі
Д. Смё́танцы
В. Смё́танку
Т. Смё́танкай
Смё́танкаю
М. Смё́танцы

смі́лавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. смі́лавіцкі смі́лавіцкая смі́лавіцкае смі́лавіцкія
Р. смі́лавіцкага смі́лавіцкай
смі́лавіцкае		 смі́лавіцкага смі́лавіцкіх
Д. смі́лавіцкаму смі́лавіцкай смі́лавіцкаму смі́лавіцкім
В. смі́лавіцкі (неадуш.)
смі́лавіцкага (адуш.)		 смі́лавіцкую смі́лавіцкае смі́лавіцкія (неадуш.)
смі́лавіцкіх (адуш.)
Т. смі́лавіцкім смі́лавіцкай
смі́лавіцкаю		 смі́лавіцкім смі́лавіцкімі
М. смі́лавіцкім смі́лавіцкай смі́лавіцкім смі́лавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Смі́лавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Смі́лавічы
Р. Смі́лавіч
Смі́лавічаў
Д. Смі́лавічам
В. Смі́лавічы
Т. Смі́лавічамі
М. Смі́лавічах

смі́лакс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. смі́лакс смі́лаксы
Р. смі́лаксу смі́лаксаў
Д. смі́лаксу смі́лаксам
В. смі́лакс смі́лаксы
Т. смі́лаксам смі́лаксамі
М. смі́лаксе смі́лаксах

Крыніцы: piskunou2012.