рыбнагля́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рыбнагля́дны |
рыбнагля́дная |
рыбнагля́днае |
рыбнагля́дныя |
| Р. |
рыбнагля́днага |
рыбнагля́днай рыбнагля́днае |
рыбнагля́днага |
рыбнагля́дных |
| Д. |
рыбнагля́днаму |
рыбнагля́днай |
рыбнагля́днаму |
рыбнагля́дным |
| В. |
рыбнагля́дны (неадуш.) рыбнагля́днага (адуш.) |
рыбнагля́дную |
рыбнагля́днае |
рыбнагля́дныя (неадуш.) рыбнагля́дных (адуш.) |
| Т. |
рыбнагля́дным |
рыбнагля́днай рыбнагля́днаю |
рыбнагля́дным |
рыбнагля́днымі |
| М. |
рыбнагля́дным |
рыбнагля́днай |
рыбнагля́дным |
рыбнагля́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Ры́бнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Ры́бнае |
| Р. |
Ры́бнага |
| Д. |
Ры́бнаму |
| В. |
Ры́бнае |
| Т. |
Ры́бным |
| М. |
Ры́бным |
рыбнамучны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рыбнамучны́ |
рыбнамучна́я |
рыбнамучно́е |
рыбнамучны́я |
| Р. |
рыбнамучно́га |
рыбнамучно́й рыбнамучно́е |
рыбнамучно́га |
рыбнамучны́х |
| Д. |
рыбнамучно́му |
рыбнамучно́й |
рыбнамучно́му |
рыбнамучны́м |
| В. |
рыбнамучны́ (неадуш.) рыбнамучно́га (адуш.) |
рыбнамучну́ю |
рыбнамучно́е |
рыбнамучны́я (неадуш.) рыбнамучны́х (адуш.) |
| Т. |
рыбнамучны́м |
рыбнамучно́й рыбнамучно́ю |
рыбнамучны́м |
рыбнамучны́мі |
| М. |
рыбнамучны́м |
рыбнамучно́й |
рыбнамучны́м |
рыбнамучны́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ры́бнік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ры́бнік |
ры́бнікі |
| Р. |
ры́бніка |
ры́бнікаў |
| Д. |
ры́бніку |
ры́бнікам |
| В. |
ры́бніка |
ры́бнікаў |
| Т. |
ры́бнікам |
ры́бнікамі |
| М. |
ры́бніку |
ры́бніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ры́бнік
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ры́бнік |
ры́бнікі |
| Р. |
ры́бніка |
ры́бнікаў |
| Д. |
ры́бніку |
ры́бнікам |
| В. |
ры́бнік |
ры́бнікі |
| Т. |
ры́бнікам |
ры́бнікамі |
| М. |
ры́бніку |
ры́бніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ры́бнікавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́бнікавы |
ры́бнікавая |
ры́бнікавае |
ры́бнікавыя |
| Р. |
ры́бнікавага |
ры́бнікавай ры́бнікавае |
ры́бнікавага |
ры́бнікавых |
| Д. |
ры́бнікаваму |
ры́бнікавай |
ры́бнікаваму |
ры́бнікавым |
| В. |
ры́бнікавы (неадуш.) ры́бнікавага (адуш.) |
ры́бнікавую |
ры́бнікавае |
ры́бнікавыя (неадуш.) ры́бнікавых (адуш.) |
| Т. |
ры́бнікавым |
ры́бнікавай ры́бнікаваю |
ры́бнікавым |
ры́бнікавымі |
| М. |
ры́бнікавым |
ры́бнікавай |
ры́бнікавым |
ры́бнікавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Ры́бнікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ры́бнікі |
| Р. |
Ры́бнікаў |
| Д. |
Ры́бнікам |
| В. |
Ры́бнікі |
| Т. |
Ры́бнікамі |
| М. |
Ры́бніках |
ры́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ры́бніца |
ры́бніцы |
| Р. |
ры́бніцы |
ры́бніц |
| Д. |
ры́бніцы |
ры́бніцам |
| В. |
ры́бніцу |
ры́бніц |
| Т. |
ры́бніцай ры́бніцаю |
ры́бніцамі |
| М. |
ры́бніцы |
ры́бніцах |
Крыніцы:
tsbm1984.
ры́бніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ры́бніца |
ры́бніцы |
| Р. |
ры́бніцы |
ры́бніц |
| Д. |
ры́бніцы |
ры́бніцам |
| В. |
ры́бніцу |
ры́бніцы |
| Т. |
ры́бніцай ры́бніцаю |
ры́бніцамі |
| М. |
ры́бніцы |
ры́бніцах |
Крыніцы:
tsbm1984.