мяцё́лчаты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мяцё́лчаты |
мяцё́лчатая |
мяцё́лчатае |
мяцё́лчатыя |
| Р. |
мяцё́лчатага |
мяцё́лчатай
мяцё́лчатае |
мяцё́лчатага |
мяцё́лчатых |
| Д. |
мяцё́лчатаму |
мяцё́лчатай |
мяцё́лчатаму |
мяцё́лчатым |
| В. |
мяцё́лчаты (неадуш.)
мяцё́лчатага (адуш.) |
мяцё́лчатую |
мяцё́лчатае |
мяцё́лчатыя (неадуш.)
мяцё́лчатых (адуш.) |
| Т. |
мяцё́лчатым |
мяцё́лчатай
мяцё́лчатаю |
мяцё́лчатым |
мяцё́лчатымі |
| М. |
мяцё́лчатым |
мяцё́лчатай |
мяцё́лчатым |
мяцё́лчатых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мя́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мну́ся |
мнё́мся |
| 2-я ас. |
мне́шся |
мняце́ся |
| 3-я ас. |
мне́цца |
мну́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
мя́ўся |
мя́ліся |
| ж. |
мя́лася |
| н. |
мя́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
мні́ся |
мні́цеся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мя́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мну́ |
мнё́м |
| 2-я ас. |
мне́ш |
мняце́ |
| 3-я ас. |
мне́ |
мну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
мя́ў |
мя́лі |
| ж. |
мя́ла |
| н. |
мя́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
мні́ |
мні́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мя́цьва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мя́цьва |
| Р. |
мя́цьва |
| Д. |
мя́цьву |
| В. |
мя́цьва |
| Т. |
мя́цьвам |
| М. |
мя́цьве |
Крыніцы:
piskunou2012.
Мяця́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мяця́вічы |
| Р. |
Мяця́віч
Мяця́вічаў |
| Д. |
Мяця́вічам |
| В. |
Мяця́вічы |
| Т. |
Мяця́вічамі |
| М. |
Мяця́вічах |
мя́ч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мя́ч |
мячы́ |
| Р. |
мяча́ |
мячо́ў |
| Д. |
мячу́ |
мяча́м |
| В. |
мя́ч |
мячы́ |
| Т. |
мячо́м |
мяча́мі |
| М. |
мячы́ |
мяча́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Мячасла́ў
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Мячасла́ў |
Мячасла́вы |
| Р. |
Мячасла́ва |
Мячасла́ваў |
| Д. |
Мячасла́ву |
Мячасла́вам |
| В. |
Мячасла́ва |
Мячасла́ваў |
| Т. |
Мячасла́вам |
Мячасла́вамі |
| М. |
Мячасла́ве |
Мячасла́вах |
мя́чык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мя́чык |
мя́чыкі |
| Р. |
мя́чыка |
мя́чыкаў |
| Д. |
мя́чыку |
мя́чыкам |
| В. |
мя́чык |
мя́чыкі |
| Т. |
мя́чыкам |
мя́чыкамі |
| М. |
мя́чыку |
мя́чыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мячэ́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мячэ́ўнік |
| Р. |
мячэ́ўніку |
| Д. |
мячэ́ўніку |
| В. |
мячэ́ўнік |
| Т. |
мячэ́ўнікам |
| М. |
мячэ́ўніку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.