Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

кня́жыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кня́жыцкі кня́жыцкая кня́жыцкае кня́жыцкія
Р. кня́жыцкага кня́жыцкай
кня́жыцкае
кня́жыцкага кня́жыцкіх
Д. кня́жыцкаму кня́жыцкай кня́жыцкаму кня́жыцкім
В. кня́жыцкі (неадуш.)
кня́жыцкага (адуш.)
кня́жыцкую кня́жыцкае кня́жыцкія (неадуш.)
кня́жыцкіх (адуш.)
Т. кня́жыцкім кня́жыцкай
кня́жыцкаю
кня́жыцкім кня́жыцкімі
М. кня́жыцкім кня́жыцкай кня́жыцкім кня́жыцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Кня́жыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кня́жыцы
Р. Кня́жыц
Кня́жыцаў
Д. Кня́жыцам
В. Кня́жыцы
Т. Кня́жыцамі
М. Кня́жыцах

кня́жыць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кня́жу кня́жым
2-я ас. кня́жыш кня́жыце
3-я ас. кня́жыць кня́жаць
Прошлы час
м. кня́жыў кня́жылі
ж. кня́жыла
н. кня́жыла
Дзеепрыслоўе
цяп. час кня́жачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кня́жыч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кня́жыч кня́жычы
Р. кня́жыча кня́жычаў
Д. кня́жычу кня́жычам
В. кня́жыча кня́жычаў
Т. кня́жычам кня́жычамі
М. кня́жычу кня́жычах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

княжэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. княжэ́нне княжэ́нні
Р. княжэ́ння княжэ́нняў
Д. княжэ́нню княжэ́нням
В. княжэ́нне княжэ́нні
Т. княжэ́ннем княжэ́ннямі
М. княжэ́нні княжэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

Кня́зева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кня́зева
Р. Кня́зева
Д. Кня́зеву
В. Кня́зева
Т. Кня́зевам
М. Кня́зеве

князе́віч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. князе́віч князе́вічы
Р. князе́віча князе́вічаў
Д. князе́вічу князе́вічам
В. князе́віча князе́вічаў
Т. князе́вічам князе́вічамі
М. князе́вічу князе́вічах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Князе́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Князе́вічы
Р. Князе́віч
Князе́вічаў
Д. Князе́вічам
В. Князе́вічы
Т. Князе́вічамі
М. Князе́вічах

кня́зеў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кня́зеў кня́зева кня́зева кня́зевы
Р. кня́зевага кня́зевай
кня́зевае
кня́зевага кня́зевых
Д. кня́зеваму кня́зевай кня́зеваму кня́зевым
В. кня́зеў (неадуш.)
кня́зевага (адуш.)
кня́зеву кня́зева кня́зевы (неадуш.)
кня́зевых (адуш.)
Т. кня́зевым кня́зевай
кня́зеваю
кня́зевым кня́зевымі
М. кня́зевым кня́зевай кня́зевым кня́зевых

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Кня́зеўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кня́зеўка
Р. Кня́зеўкі
Д. Кня́зеўцы
В. Кня́зеўку
Т. Кня́зеўкай
Кня́зеўкаю
М. Кня́зеўцы