Кня́жыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кня́жыцы |
| Р. |
Кня́жыц Кня́жыцаў |
| Д. |
Кня́жыцам |
| В. |
Кня́жыцы |
| Т. |
Кня́жыцамі |
| М. |
Кня́жыцах |
кня́жыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кня́жу |
кня́жым |
| 2-я ас. |
кня́жыш |
кня́жыце |
| 3-я ас. |
кня́жыць |
кня́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
кня́жыў |
кня́жылі |
| ж. |
кня́жыла |
| н. |
кня́жыла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кня́жачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кня́жыч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кня́жыч |
кня́жычы |
| Р. |
кня́жыча |
кня́жычаў |
| Д. |
кня́жычу |
кня́жычам |
| В. |
кня́жыча |
кня́жычаў |
| Т. |
кня́жычам |
кня́жычамі |
| М. |
кня́жычу |
кня́жычах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
княжэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
княжэ́нне |
княжэ́нні |
| Р. |
княжэ́ння |
княжэ́нняў |
| Д. |
княжэ́нню |
княжэ́нням |
| В. |
княжэ́нне |
княжэ́нні |
| Т. |
княжэ́ннем |
княжэ́ннямі |
| М. |
княжэ́нні |
княжэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Кня́зева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кня́зева |
| Р. |
Кня́зева |
| Д. |
Кня́зеву |
| В. |
Кня́зева |
| Т. |
Кня́зевам |
| М. |
Кня́зеве |
князе́віч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
князе́віч |
князе́вічы |
| Р. |
князе́віча |
князе́вічаў |
| Д. |
князе́вічу |
князе́вічам |
| В. |
князе́віча |
князе́вічаў |
| Т. |
князе́вічам |
князе́вічамі |
| М. |
князе́вічу |
князе́вічах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Князе́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Князе́вічы |
| Р. |
Князе́віч Князе́вічаў |
| Д. |
Князе́вічам |
| В. |
Князе́вічы |
| Т. |
Князе́вічамі |
| М. |
Князе́вічах |
кня́зеў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кня́зеў |
кня́зева |
кня́зева |
кня́зевы |
| Р. |
кня́зевага |
кня́зевай кня́зевае |
кня́зевага |
кня́зевых |
| Д. |
кня́зеваму |
кня́зевай |
кня́зеваму |
кня́зевым |
| В. |
кня́зеў (неадуш.) кня́зевага (адуш.) |
кня́зеву |
кня́зева |
кня́зевы (неадуш.) кня́зевых (адуш.) |
| Т. |
кня́зевым |
кня́зевай кня́зеваю |
кня́зевым |
кня́зевымі |
| М. |
кня́зевым |
кня́зевай |
кня́зевым |
кня́зевых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Кня́зеўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кня́зеўка |
| Р. |
Кня́зеўкі |
| Д. |
Кня́зеўцы |
| В. |
Кня́зеўку |
| Т. |
Кня́зеўкай Кня́зеўкаю |
| М. |
Кня́зеўцы |