прырахава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырахава́ны |
прырахава́ная |
прырахава́нае |
прырахава́ныя |
| Р. |
прырахава́нага |
прырахава́най прырахава́нае |
прырахава́нага |
прырахава́ных |
| Д. |
прырахава́наму |
прырахава́най |
прырахава́наму |
прырахава́ным |
| В. |
прырахава́ны (неадуш.) прырахава́нага (адуш.) |
прырахава́ную |
прырахава́нае |
прырахава́ныя (неадуш.) прырахава́ных (адуш.) |
| Т. |
прырахава́ным |
прырахава́най прырахава́наю |
прырахава́ным |
прырахава́нымі |
| М. |
прырахава́ным |
прырахава́най |
прырахава́ным |
прырахава́ных |
Кароткая форма: прырахава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прырахава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыраху́ю |
прыраху́ем |
| 2-я ас. |
прыраху́еш |
прыраху́еце |
| 3-я ас. |
прыраху́е |
прыраху́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прырахава́ў |
прырахава́лі |
| ж. |
прырахава́ла |
| н. |
прырахава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыраху́й |
прыраху́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырахава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырахма́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырахма́нены |
прырахма́неная |
прырахма́ненае |
прырахма́неныя |
| Р. |
прырахма́ненага |
прырахма́ненай прырахма́ненае |
прырахма́ненага |
прырахма́неных |
| Д. |
прырахма́ненаму |
прырахма́ненай |
прырахма́ненаму |
прырахма́неным |
| В. |
прырахма́нены (неадуш.) прырахма́ненага (адуш.) |
прырахма́неную |
прырахма́ненае |
прырахма́неныя (неадуш.) прырахма́неных (адуш.) |
| Т. |
прырахма́неным |
прырахма́ненай прырахма́ненаю |
прырахма́неным |
прырахма́ненымі |
| М. |
прырахма́неным |
прырахма́ненай |
прырахма́неным |
прырахма́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырахма́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырахма́ню |
прырахма́нім |
| 2-я ас. |
прырахма́ніш |
прырахма́ніце |
| 3-я ас. |
прырахма́ніць |
прырахма́няць |
| Прошлы час |
| м. |
прырахма́ніў |
прырахма́нілі |
| ж. |
прырахма́ніла |
| н. |
прырахма́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырахма́нь |
прырахма́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырахма́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырахо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырахо́ваны |
прырахо́ваная |
прырахо́ванае |
прырахо́ваныя |
| Р. |
прырахо́ванага |
прырахо́ванай прырахо́ванае |
прырахо́ванага |
прырахо́ваных |
| Д. |
прырахо́ванаму |
прырахо́ванай |
прырахо́ванаму |
прырахо́ваным |
| В. |
прырахо́ваны прырахо́ванага |
прырахо́ваную |
прырахо́ванае |
прырахо́ваныя прырахо́ваных |
| Т. |
прырахо́ваным |
прырахо́ванай прырахо́ванаю |
прырахо́ваным |
прырахо́ванымі |
| М. |
прырахо́ваным |
прырахо́ванай |
прырахо́ваным |
прырахо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
прырахо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырахо́ваны |
прырахо́ваная |
прырахо́ванае |
прырахо́ваныя |
| Р. |
прырахо́ванага |
прырахо́ванай прырахо́ванае |
прырахо́ванага |
прырахо́ваных |
| Д. |
прырахо́ванаму |
прырахо́ванай |
прырахо́ванаму |
прырахо́ваным |
| В. |
прырахо́ваны прырахо́ванага |
прырахо́ваную |
прырахо́ванае |
прырахо́ваныя прырахо́ваных |
| Т. |
прырахо́ваным |
прырахо́ванай прырахо́ванаю |
прырахо́ваным |
прырахо́ванымі |
| М. |
прырахо́ваным |
прырахо́ванай |
прырахо́ваным |
прырахо́ваных |
Кароткая форма: прырахо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
прырахо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырахо́ўваю |
прырахо́ўваем |
| 2-я ас. |
прырахо́ўваеш |
прырахо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прырахо́ўвае |
прырахо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прырахо́ўваў |
прырахо́ўвалі |
| ж. |
прырахо́ўвала |
| н. |
прырахо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырахо́ўвай |
прырахо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прырахо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырачо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырачо́ны |
прырачо́ная |
прырачо́нае |
прырачо́ныя |
| Р. |
прырачо́нага |
прырачо́най прырачо́нае |
прырачо́нага |
прырачо́ных |
| Д. |
прырачо́наму |
прырачо́най |
прырачо́наму |
прырачо́ным |
| В. |
прырачо́ны (неадуш.) прырачо́нага (адуш.) |
прырачо́ную |
прырачо́нае |
прырачо́ныя (неадуш.) прырачо́ных (адуш.) |
| Т. |
прырачо́ным |
прырачо́най прырачо́наю |
прырачо́ным |
прырачо́нымі |
| М. |
прырачо́ным |
прырачо́най |
прырачо́ным |
прырачо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.