неарыентава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неарыентава́ны |
неарыентава́ная |
неарыентава́нае |
неарыентава́ныя |
| Р. |
неарыентава́нага |
неарыентава́най неарыентава́нае |
неарыентава́нага |
неарыентава́ных |
| Д. |
неарыентава́наму |
неарыентава́най |
неарыентава́наму |
неарыентава́ным |
| В. |
неарыентава́ны (неадуш.) неарыентава́нага (адуш.) |
неарыентава́ную |
неарыентава́нае |
неарыентава́ныя (неадуш.) неарыентава́ных (адуш.) |
| Т. |
неарыентава́ным |
неарыентава́най неарыентава́наю |
неарыентава́ным |
неарыентава́нымі |
| М. |
неарыентава́ным |
неарыентава́най |
неарыентава́ным |
неарыентава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неарыентава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неарыентава́ны |
неарыентава́ная |
неарыентава́нае |
неарыентава́ныя |
| Р. |
неарыентава́нага |
неарыентава́най неарыентава́нае |
неарыентава́нага |
неарыентава́ных |
| Д. |
неарыентава́наму |
неарыентава́най |
неарыентава́наму |
неарыентава́ным |
| В. |
неарыентава́ны (неадуш.) неарыентава́нага (адуш.) |
неарыентава́ную |
неарыентава́нае |
неарыентава́ныя (неадуш.) неарыентава́ных (адуш.) |
| Т. |
неарыентава́ным |
неарыентава́най неарыентава́наю |
неарыентава́ным |
неарыентава́нымі |
| М. |
неарыентава́ным |
неарыентава́най |
неарыентава́ным |
неарыентава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неарыкетсіё́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неарыкетсіё́з |
| Р. |
неарыкетсіё́зу |
| Д. |
неарыкетсіё́зу |
| В. |
неарыкетсіё́з |
| Т. |
неарыкетсіё́зам |
| М. |
неарыкетсіё́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.