Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

мярзо́тніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мярзо́тніцкі мярзо́тніцкая мярзо́тніцкае мярзо́тніцкія
Р. мярзо́тніцкага мярзо́тніцкай
мярзо́тніцкае
мярзо́тніцкага мярзо́тніцкіх
Д. мярзо́тніцкаму мярзо́тніцкай мярзо́тніцкаму мярзо́тніцкім
В. мярзо́тніцкі (неадуш.)
мярзо́тніцкага (адуш.)
мярзо́тніцкую мярзо́тніцкае мярзо́тніцкія (неадуш.)
мярзо́тніцкіх (адуш.)
Т. мярзо́тніцкім мярзо́тніцкай
мярзо́тніцкаю
мярзо́тніцкім мярзо́тніцкімі
М. мярзо́тніцкім мярзо́тніцкай мярзо́тніцкім мярзо́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мярзо́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мярзо́тны мярзо́тная мярзо́тнае мярзо́тныя
Р. мярзо́тнага мярзо́тнай
мярзо́тнае
мярзо́тнага мярзо́тных
Д. мярзо́тнаму мярзо́тнай мярзо́тнаму мярзо́тным
В. мярзо́тны (неадуш.)
мярзо́тнага (адуш.)
мярзо́тную мярзо́тнае мярзо́тныя (неадуш.)
мярзо́тных (адуш.)
Т. мярзо́тным мярзо́тнай
мярзо́тнаю
мярзо́тным мярзо́тнымі
М. мярзо́тным мярзо́тнай мярзо́тным мярзо́тных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мярзо́цце

‘брыдкі, агідны чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мярзо́цце
Р. мярзо́цця
Д. мярзо́ццю
В. мярзо́цце
Т. мярзо́ццем
М. мярзо́цці

Крыніцы: piskunou2012.

мярзо́цце

‘тое, што выклікае брыдкасць, агіду’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мярзо́цце
Р. мярзо́цця
Д. мярзо́ццю
В. мярзо́цце
Т. мярзо́ццем
М. мярзо́цці

Крыніцы: piskunou2012.

мярзо́цце

‘тое, што выклікае брыдкасць, агіду; брыдкі, агідны чалавек’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мярзо́цце
Р. мярзо́цця
Д. мярзо́ццю
В. мярзо́цце
Т. мярзо́ццем
М. мярзо́цці

Крыніцы: piskunou2012.

мярзя́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мярзя́чка
Р. мярзя́чкі
Д. мярзя́чцы
В. мярзя́чку
Т. мярзя́чкай
мярзя́чкаю
М. мярзя́чцы

Крыніцы: piskunou2012.

Мярко́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мярко́вічы
Р. Мярко́віч
Мярко́вічаў
Д. Мярко́вічам
В. Мярко́вічы
Т. Мярко́вічамі
М. Мярко́вічах

мярко́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
мярко́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

мярко́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мярко́ўны мярко́ўная мярко́ўнае мярко́ўныя
Р. мярко́ўнага мярко́ўнай
мярко́ўнае
мярко́ўнага мярко́ўных
Д. мярко́ўнаму мярко́ўнай мярко́ўнаму мярко́ўным
В. мярко́ўны (неадуш.)
мярко́ўнага (адуш.)
мярко́ўную мярко́ўнае мярко́ўныя (неадуш.)
мярко́ўных (адуш.)
Т. мярко́ўным мярко́ўнай
мярко́ўнаю
мярко́ўным мярко́ўнымі
М. мярко́ўным мярко́ўнай мярко́ўным мярко́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

мярлі́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мярлі́нны мярлі́нная мярлі́ннае мярлі́нныя
Р. мярлі́ннага мярлі́ннай
мярлі́ннае
мярлі́ннага мярлі́нных
Д. мярлі́ннаму мярлі́ннай мярлі́ннаму мярлі́нным
В. мярлі́нны (неадуш.)
мярлі́ннага (адуш.)
мярлі́нную мярлі́ннае мярлі́нныя (неадуш.)
мярлі́нных (адуш.)
Т. мярлі́нным мярлі́ннай
мярлі́ннаю
мярлі́нным мярлі́ннымі
М. мярлі́нным мярлі́ннай мярлі́нным мярлі́нных

Крыніцы: piskunou2012.